مرگ حتمى بود . پزشكان معالج قطع اميد كرده و دستور جديدى نداده بودند . به اميد اينكه بتوانم اين كودك بينوا را نجات دهم دستورات زير را دادم : سپردم اتاقش را خلوت و تا حدى تاريك نمايند . زير سرش را بلند كنند . تراشه خيار و كدو به سرش گذارند . گهگاه كيسه يخ به سر و نيز چند عدد زالو به پشت گوش او نهند . مرهم به شكم بمالند . گهگاه كيسه يخ را با احتياط روى شكم بگذارند . پاشويه خردل نمايند و پاها را گرم كرده و بپيچند . آب خيار را بتدريج به او بنوشانند . ماء الشعير نيز داده شود . براى نفخ روده و دفع سدّ آن سپردم اندكى زهره گاو Fiel de Boeuf به ناف بچه بريزند تا موجب تحريك و جنبش روده‌ها گردد . از سوى ديگر تخم شويد را كوبيده با عسل بپزند و مانند ضماد روى پارچه كشيده و به مقعد طفل ببندند تا سبب جنبش و تحريك در روده شده و آن را از گير خارج سازد . به والدين كودك گفتم اگر گاز دفع گرديد نشانه باز شدن روده و رفع خطر خواهد بود . پس از آن تنقيه مغز فلوس 5 ، شكر سرخ 3 ، گل خطمى 2 ، گل پنيرك 1 و بنفشه 1 ل نمايند . متذكر شدم چنانچه از مالش زهره گاو به ناف و گذاشتن ضماد تخم شويد به مقعد راه روده باز نشود ديگر تنقيه فلوس بى مورد است . در اين صورت بايد بطريقى ديگر به گشايش روده پرداخت . دستورى كه دادم پايه علمى داشت ولى براى آنها كارى غير عادى مىنمود . دستور دادم كله ماهى را كوبيده و بجوشانند سپس آن را صاف نموده به محلول حاصله يك تا دو قاشق چايخورى زهره گاو بيافزايند . قبلا اندكى زهره گاو را به ناف بچه بمالند و پس از چند دقيقه محلول يادشده را تنقيه نمايند تا راه روده باز شود . خوشبختانه با ماليدن زهره گاو به ناف و بستن ضماد تحريك حاصل و روده به جنبش افتاد و گير آن با دفع گاز رفع شد . نفخ شكم كمتر گشت . سپس تنقيه فلوس را نمودند . مزاج پاك و مقدارى مدفوع دفع گرديد . دستور داده بودم كه بعد از عمل مزاج مقدار هشت مثقال روغن بادام شيرين را بتدريج به بچه بخورانند . طبق دستور رفتار كردند . حال كودك رو به بهبود نهاد . براى تسكين و تخدير اعصاب و تقويت قلب تجويز عصاره تخم گشنيز و تخم